ارتودنسی در دندانپزشکی بهاران

اصلاح نامرتبی دندان‌ها و ناهنجاری بایت با طرح درمان متناسب با شرایط شما

دندان‌های نامرتب، فاصله‌دار، شلوغ یا روی‌هم‌افتاده فقط روی ظاهر لبخند تأثیر نمی‌گذارند. بعضی ناهنجاری‌های دندانی و فکی می‌توانند تمیزکردن دندان‌ها، جویدن، بایت و سلامت دهان را نیز تحت تأثیر قرار دهند.

ارتودنسی شاخه‌ای تخصصی از دندانپزشکی است که برای تشخیص، پیشگیری و درمان ناهنجاری‌های دندان و فک و ایجاد هماهنگی بهتر میان آن‌ها استفاده می‌شود.

در دندانپزشکی بهاران، اولین قدم برای شروع ارتودنسی، بررسی وضعیت دندان‌ها و بایت و مشخص‌کردن مناسب‌ترین مسیر درمان است.

ارتودنسی چیست؟

ارتودنسی درمانی برای اصلاح موقعیت نامناسب دندان‌ها و برخی ناهنجاری‌های فکی و بایت است.

در طول درمان، با اعمال نیروهای کنترل‌شده، دندان‌ها به‌تدریج به موقعیت مناسب‌تر هدایت می‌شوند. انتخاب وسیله ارتودنسی، میزان نیرو، ترتیب حرکت دندان‌ها و مدت درمان به شرایط هر بیمار بستگی دارد.

هدف ارتودنسی فقط «صاف کردن دندان‌ها» نیست؛ اصلاح بایت و ایجاد شرایط بهتر برای عملکرد و نگهداری بهداشت دهان نیز می‌تواند بخشی از اهداف درمان باشد.

به همین دلیل، نمی‌توان یک روش ارتودنسی یا یک مدت درمان را برای همه افراد مناسب دانست.

چه کسانی به ارتودنسی نیاز دارند؟

ارتودنسی ممکن است برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالانی که دچار مشکلات دندانی یا فکی هستند توصیه شود.

برخی از مشکلاتی که می‌توانند نیاز به بررسی ارتودنسی داشته باشند عبارت‌اند از:

  • شلوغی و ازدحام دندان‌ها
  • کجی دندان‌ها
  • فاصله بین دندان‌ها
  • جلو بودن دندان‌های جلویی
  • اوربایت
  • آندربایت
  • کراس‌بایت
  • اپن‌بایت
  • نامناسب بودن نحوه قرارگیری دندان‌های بالا و پایین
  • برخی ناهنجاری‌های فکی
  • مشکلاتی که تمیزکردن دندان‌ها را دشوار می‌کنند
  • بعضی مشکلات عملکردی مرتبط با بایت

مشکلات ارتودنسی در بزرگسالان نیز می‌توانند شامل شلوغی، فاصله بین دندان‌ها، اوربایت و آندربایت باشند.

اگر نمی‌دانید به ارتودنسی نیاز دارید یا نه

لازم نیست خودتان از روی ظاهر دندان‌ها تصمیم بگیرید.

در جلسه ارزیابی، وضعیت دندان‌ها، بایت و شرایط فک بررسی می‌شود و سپس مشخص خواهد شد که آیا ارتودنسی برای شما مناسب است یا روش درمانی دیگری باید در نظر گرفته شود.

انواع ارتودنسی

روش ارتودنسی باید بر اساس تشخیص انتخاب شود، نه صرفاً ظاهر دستگاه یا محبوبیت آن.

AAO گزینه‌هایی مانند براکت‌های فلزی، سرامیکی، لینگوال و الاینرهای شفاف را به‌عنوان روش‌های مختلف درمان ارتودنسی معرفی می‌کند.

ارتودنسی ثابت فلزی

در این روش براکت‌ها روی دندان‌ها قرار می‌گیرند و سیم ارتودنسی از میان آن‌ها عبور می‌کند.

براکت فلزی یکی از روش‌های رایج ارتودنسی است و می‌تواند طیف گسترده‌ای از ناهنجاری‌های دندانی و بایت را درمان کند.

مزیت مهم آن این است که دستگاه به‌صورت ثابت روی دندان قرار دارد و بیمار نمی‌تواند آن را خارج کند.

ارتودنسی سرامیکی

براکت‌های سرامیکی یا همرنگ دندان، نسبت به براکت‌های فلزی کمتر جلب توجه می‌کنند.

این روش می‌تواند برای افرادی که ظاهر دستگاه ارتودنسی برایشان اهمیت دارد گزینه مناسبی باشد؛ اما مناسب‌بودن آن باید بر اساس شرایط دندان‌ها و طرح درمان تعیین شود.

ارتودنسی نامرئی با الاینر شفاف

الاینرهای شفاف قالب‌های پلاستیکی شفاف و قابل برداشت هستند که برای حرکت تدریجی دندان‌ها طراحی می‌شوند.

یکی از مزایای اصلی آن‌ها این است که هنگام غذا خوردن و مسواک‌زدن می‌توان آن‌ها را خارج کرد. اما الاینر برای همه مشکلات ارتودنسی مناسب نیست و تشخیص اینکه بیمار کاندید مناسبی برای این روش هست یا خیر، اهمیت زیادی دارد.

بنابراین اگر فقط به دلیل نام «ارتودنسی نامرئی» به این روش علاقه‌مند شده‌اید، ابتدا باید مشخص شود که آیا از نظر درمانی انتخاب مناسبی برای شما هست یا خیر.

ارتودنسی لینگوال

در ارتودنسی لینگوال، براکت‌ها در سطح داخلی دندان‌ها قرار می‌گیرند و از نمای روبه‌رو کمتر دیده می‌شوند.

این روش از نظر زیبایی برای بعضی افراد جذاب است، اما مانند سایر روش‌ها باید بر اساس نوع ناهنجاری، شرایط دندان‌ها و نظر متخصص انتخاب شود.